„Uważaj, bo spadniesz.”, „Zostaw, ja to zrobię lepiej.”, „Poczekaj, pomogę ci.” – dla wielu rodziców to naturalny odruch wynikający z troski, potrzeby ochrony i chęci ułatwienia dziecku życia. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy drobne interwencje przestają być wsparciem, a stają się stałym sposobem funkcjonowania. Choć intencją jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, nadmierna kontrola może ograniczać jego samodzielność, sprawczość i gotowość do mierzenia się z wyzwaniami. Moment, w którym troska zaczyna przeradzać się w nadopiekuńczość, bywa trudny do uchwycenia – mimo że jej skutki często stają się widoczne dopiero na późniejszych etapach rozwoju dziecka.
Zaloguj się, aby uzyskać dostęp do materiałów.
Nie masz jeszcze dostępu?
Zarejestruj się bezpłatnie i zyskaj dostęp do pełnej
zawartości serwisu.
